07.07.2007 11:22
Flipper2601
Member

***
nee, das vergessen wir mal besser

01.09.2007 22:20
Rewer
hitparade.ch

****
...gut...

15.05.2008 19:55
remember
Member

***
Keith Richards hier mal am Piano (!!), ein eindeutig aufgenommener Jam. Bis heute niemals live eingesetzt worden und auch auf keinem Best of vertreten..<br>Der Song ist der auffälligste auf Exile, weil er trotz seiner eigenartigen Stimmung die er verbreitet der schlechteste ist..
Last edited: 15.10.2011 14:57

27.05.2008 23:59
Dino-Canarias
Member

***
Nein, nein, nein, sorry, aber gehört für mich zu den <br>schwächeren Stones Songs.....<br><br>Die 3 ist noch grosszügig hier.....

Blackbox!
Member

***
Gefällt mir weniger,schwach.

fleet61
Member

***
... klingt irgendwie urwaldmäßig ...

Widmann1
Member

***
nee, das geht nicht.

klamar
Member

**
... schwach ... eigentlich nicht mehr anhörbar ...

rhayader
Member

***
Auch für mich der schwächste Song auf dem 'Exile On Mainstreet'-Album. Viel Percussion, aber insgesamt eine blasse Nummer. Knapp 3*.

Redhawk1
Member

***
Naaja

bluezombie
Member

***
Rather average.

stenie
Member

**
Hä?

begue
Member

***
Eine wirklich schwache Nummer.

bussibär
Member

***
Ausreichendes Lied aus der 2-CD: "Exile On Main St.".

gherkin
Member

***
The Rolling Stones met wat toch niet direct hun beste nummertje was.

Monkeyman
Member

*****
Eine seltsame Nummer. Aber irgendwie hypnotisch. Mick trainiert hier schon mal den Falsett-Gesang für "Black & Blue" und "Emotional Rescue".

BingTheKing
Member

***
“I Just Want To See His Face” is een van de meest raadselachtige nummers op Exile On Main Street en voelt meer als een ruwe schets dan als een uitgewerkt lied. De gospelinvloeden zijn duidelijk aanwezig, maar ze blijven vaag en ondergesneeuwd door de rommelige productie. Mick Jaggers zang klinkt afstandelijk en bijna geïmproviseerd, wat de mystieke sfeer versterkt maar ook vervreemdt. De tekst is nauwelijks te volgen en lijkt meer een herhalende mantra dan een echt verhaal. Instrumentaal blijft het nummer hangen in een mistige groove zonder duidelijke richting. Dat geeft het een intrigerend randje, maar ook een gevoel van onvolledigheid. Binnen het album fungeert het meer als een overgang dan als een hoogtepunt. De sfeer is donker en broeierig, maar mist de emotionele impact van de sterkere tracks. Het nummer vraagt geduld van de luisteraar zonder daar veel voor terug te geven. Als experiment interessant, maar als volwaardig lied blijft het middelmatig.<br><br>B.
Last edited: 20.01.2026 22:55